Neste artículo de opinión, Milagros Pérez Oliva contanos, como periodistas van en contra do escrito feito por Francisco Rico, sobre a seu P.S. de que nunca fumou un pitillo. Tempo despois chegáronlle moitos correos a autora deste escrito sobre todo de médicos, eran cartas de protesta. Logo disto escritores e periodistas debáten este tema, pero só se soubo preguntándolle o mesmo Francisco Rico: o P.S. só era un unha pequena proba coa que quería comprobar a xente que denunciaba o seu escrito. Él non escribiu facendo unha autobiografía senon sendo un persoaxe. As persoas que o comentan serían non fumadores ou que non teñen relación co tabaco. Por iso a súa principal estratexia era cuestionar os estudos sobre o tabaco.
Dende o meu punto de vista Francisco Rico foi moi astuto a hora de escribir o artículo, porque así sabría que postura tomaban fumadores e xente non relacionada co tabaco, quitando as protestas dos médicos. Polemizouse tanto con isto porque él en realidade fuma moitísimo. Para min él fixo ben, foi máis áxil que o resto e por iso saiu gañando, algúns escritores deféndeno, ainda que sexan rivales. A pesar das críticas, él só quería saber que facía a xente logo do P.S. fixo o seu artículo mediante unha forma literaria espectacular, e a xente non a entendía, por iso as protestas. Non di mentira ningunha, usa prefectamente o recurso literario e saca unha discusión fronte ó tabaquismo.
Iso de que "él fixo ben" é moi relativo; ten en conta que ao señor Rico tanto lle podía sair ben o artículo publicado con esas repercusións que podía ter, coma podía terlle saido mal, é verdade que publicando eso tivo que votarlle "un par" sabendo o que se podia xogar, pero de ahí tamén vemos o seguro que podía estar e no áxil que foi.
A miña opinión sobre este tema e que hai partes nas que coincido con Cristian, por exemplo na que foi astuto en escribir desa maneira o artigo, pero tamén penso que esa frase a xente que non o coñeza poida pensar que é verdade. Tamén pode haber xente que tome esta iniciativa do autor como algo que non e un feito illado que o puido facer máis veces e por iso deixe de leer os seus artigos,anque eu penso que iso non vai suceder xa que el aclarou que escribía como un persoaxe. Sobre o artigo de Milagros Pérez vexo normal que despois de chegarlle moitas cartas sobre o artículo ela fale del, e que sobre todo sexan de médicos xa que é un tema que a eles lle preocupa.
Nontevaias, non creo que Rico se xogara moito por esa apostilla. Algúns dos que están contra o tabaco ofenderíanse pero, se é verdade que fuma tanto coma din, non creo que os antitabaco radicais tivesen moito trato con esa cheminea. Nin que que lles apetecese telo.
Cristian, co "P.S.En mi vida é probado un solo cigarrillo" Rico minte, non estou de acordo contigo en que non sexa unha mentira porque tanto se o usa como recurso literario coma se non, segue sendo unha mentira. O problema reside en si é lícito ou non mentir, e utilizar esta para defender unha verdade nunha tribuna de opinión. Para empezar nun libro e perfectamente lícito utilizar ficción-mentira mesturada coa realidade sen ten que coincidir o "eu escritor" co "eu autobiográfico" como fai Cercas no seu primeiro libro: "Soldados de Salamina" http://www.clubcultura.com/clubliteratura/cercas/cercas01.htm ou nestoutro: "Anatomía de un instante" http://www.clubcultura.com/clubliteratura/cercas/cercas01.htm No caso dos libros, para min, liberdade de expresión ante todo,pero nun artigo de opinión...Baixo o meu punto de vista non, simplemente porque así evitas confusións, conflitos e efectos catastróficos nos lectores, xa que pode resultar moi difícil separar a ficción da realidade, e sí, e imprescindible facelo se se trata de periodismo, porque non podes tragarte todo o que os medios de comunicación din se non queres construir o teu coñecemento a partir de mentiras. Dende o meu punto de vista a liberdade de expresión, neste caso que conmove a opinión pública, non pode concebirse en forma absoluta, senón polo contrario de modo responsable, esto é respetando a verdade e autenticidade dos feitos. Non hai dúbida en que Rico e Cercas son expertos na "literatura sobre literatura" pero é preferible que mostren esta cualidad en calquera outro campo que non sexa o periodismo.
Salamina, como di Irene a xente que non o conoce pode pensar que o P.S sexa verdade e non acarrearía problemas. O problema ven cando se sabe que o que dixo non é certo, pero él safouse decindo o do recurso literario e decindo que o fixera de maneira que non era él mesmo senón un persoaxe. Pero non é unha mentira é a ocultación da verdade mediante astucia. Outro punto co que non estou dacordo sería, que ese artigo traeu consigo conflitos, se é un artigo de opinión é para que opinen ainda que non sexa de todo certo, porque si se debate tanto sobre este artigo que se faría con algúns medios de comunicación?
No caso hipotético de que Rico non fumase efectivamente non acarreria problemas pero se asi fose non se consideraría mentira. Unha mentira en si é unha ocultación dos feitos (da verdade) polo que coa túa expresión "ocultación da verdade mediante astucia" non eliminas o significado de mentira senon que te refires a unha mentira irónica e astuta pero que ao fin de contas segue sendo unha mentira. Podemos ter cada un de nós a nosa opinión porque unha mentira sempre será subxetiva.
Crristián, non cabe dúbida en que nun artigo de opinión hai que opinar pero para que os feitos sexan válidos teñen que ser verdadeiros e a xente indaga e se informa para saber ata que punto o autor di a verdade, e co P.S. o artículo de Rico ao non atenerse sempre á verdade, perde credibilidade, coma tamén pode pasar en calquer outro medio de comunicación.
Eu estou de acordo con Irene en canto ás consecuencias que puido ter para Francisco Rico o P.S. xa que, ó meu parecer, non se debe mesturar literatura con periodismo de opinión. Os ''alter egos'' e ''eu poéticos'' debemos deixalos para as novelas ou os libros de poemas, utilizalos para respaldar unha opinión a cerca dun tema tan polémico e de tanta importancia nestes días pasados, cando estes son falsos, é só unha forma de enganar ó lector, en definitiva, mentirlle. Ó utilizar dito recurso Rico tirou por terra toda a boa elaboración e argumentación do seu discurso en contra da nova lei, restándose de súpeto toda a credibilidade que tiña. Nun principio eu mesma apoiaba o P.S. xa que me parecía unha fantástica táctica para facer que o lector considerase o contido do artigo con máis detenimento ó ver que procedía dunha persoa imparcial nese tema. Tamén é certo que non pensara na importancia da verdade en sentido pragmático, é dicir, que o home vive segundo a súa forma de pensar, segundo o que di e segundo o que promete. Se non dicimos a verdade sobre nos mesmos, quen sabe en que outras cousas tampouco a dicimos.
Eu estou dacordo en que non se debe mentir, pero reitero que é un articulo de opinión, se non se pode soltar aquí o que un pensa onde se pode facer?. Disme que non se debe mentir nin se debe ocultar a verdade, non? voume salir un pouco do tema, ainda que ten que ver co tema da mentira. Se rico nun artículo de opinión expuxo o que pensaba e ofinal escribeu un P.S. que tendes razón, non é certo pero iso só abriu unha polémica como en moitos artículos de opinión. Ó que iba antes é moito peor que nos minta o noso propio presidente de goberno que Rico neste caso ocultando de forma irónica o seu vicio polo tabaco, con isto quero dicir que ainda que un artículo de opinión é libre de ahí o seu nome, máis grave é o outro asunto.
Pero estou de acordo en que cada un ten a súa opinión subxetiva dos diferentes temas :) Aparte de que Rico só escribiu iso e foi logo cando se formou a liorta escrita con diversos autores.
Quero profundizar neste último comentario de Inés Calvo "non se trata de non expresar o que se pensa, senón de non enganar ó lector" xa que me parece moi interesante se o vemos dende un determinado punto de vista. Polo tanto centrareime nos estados da mente respecto da verdade, máis concretamente no erro. Un pode dar a súa opinión e atribuír indebidamente un predicado a un suxeito, é dicir, ter a convicción de que a proposición é verdadeira e sen embargo é falsa ou viceversa, e que non quede na súa mente nin un chisco de dúbida. Atopámonos aquí no ERRO. Sen embargo, dicir algo que non é certo coa intención de enganar é MENTIR. E dende o meu punto de vista, estamos a falar de algo máis grave que o erro. Risco, coa intención que fora, afirmou non haber fumado un so cigarrillo na súa vida, a sabendas de que iso non era certo. Todos estamos de acordo Cristian Regueiro de que hai diversos grados de mentira, e que teñen polo tanto repercusións diferentes. Pero neste caso, aínda que minta sobre si mesmo, non me parece en absoluto xustificable ese P.S. tan polémico que escribíu, xa que todo o dito anteriormente nese artigo de opinión perde a credibilidade que o lector/a reclama dun periódico.
Cristian Regueiro , na miña opinión o P.S de Rico non se pode xustificar . O caso e que e tanta mentira a de Rico como a de Espada , pois nun artigo de opinión...Como se mide unha mentira? Por tanto , estou en total acordo con "Cadavre exquis"
eu penso que francisco rico non queria crear esta polemica, senon que sendo el un fumador como din que é, meterse de todo no papel e entender os dous bandos creando unha personaxe neutra. o mellor dixen unha burrada, non sei....
O envoltorio xa está. Agora fáltanos o contido.
ResponderEliminarA impostura dun fumador:
ResponderEliminarNeste artículo de opinión, Milagros Pérez Oliva contanos, como periodistas van en contra do escrito feito por Francisco Rico, sobre a seu P.S. de que nunca fumou un pitillo. Tempo despois chegáronlle moitos correos a autora deste escrito sobre todo de médicos, eran cartas de protesta. Logo disto escritores e periodistas debáten este tema, pero só se soubo preguntándolle o mesmo Francisco Rico: o P.S. só era un unha pequena proba coa que quería comprobar a xente que denunciaba o seu escrito. Él non escribiu facendo unha autobiografía senon sendo un persoaxe. As persoas que o comentan serían non fumadores ou que non teñen relación co tabaco. Por iso a súa principal estratexia era cuestionar os estudos sobre o tabaco.
Dende o meu punto de vista Francisco Rico foi moi astuto a hora de escribir o artículo, porque así sabría que postura tomaban fumadores e xente non relacionada co tabaco, quitando as protestas dos médicos. Polemizouse tanto con isto porque él en realidade fuma moitísimo. Para min él fixo ben, foi máis áxil que o resto e por iso saiu gañando, algúns escritores deféndeno, ainda que sexan rivales. A pesar das críticas, él só quería saber que facía a xente logo do P.S. fixo o seu artículo mediante unha forma literaria espectacular, e a xente non a entendía, por iso as protestas. Non di mentira ningunha, usa prefectamente o recurso literario e saca unha discusión fronte ó tabaquismo.
Iso de que "él fixo ben" é moi relativo; ten en conta que ao señor Rico tanto lle podía sair ben o artículo publicado con esas repercusións que podía ter, coma podía terlle saido mal, é verdade que publicando eso tivo que votarlle "un par" sabendo o que se podia xogar, pero de ahí tamén vemos o seguro que podía estar e no áxil que foi.
ResponderEliminarA miña opinión sobre este tema e que hai partes nas que coincido con Cristian, por exemplo na que foi astuto en escribir desa maneira o artigo, pero tamén penso que esa frase a xente que non o coñeza poida pensar que é verdade. Tamén pode haber xente que tome esta iniciativa do autor como algo que non e un feito illado que o puido facer máis veces e por iso deixe de leer os seus artigos,anque eu penso que iso non vai suceder xa que el aclarou que escribía como un persoaxe.
ResponderEliminarSobre o artigo de Milagros Pérez vexo normal que despois de chegarlle moitas cartas sobre o artículo ela fale del, e que sobre todo sexan de médicos xa que é un tema que a eles lle preocupa.
Nontevaias, non creo que Rico se xogara moito por esa apostilla. Algúns dos que están contra o tabaco ofenderíanse pero, se é verdade que fuma tanto coma din, non creo que os antitabaco radicais tivesen moito trato con esa cheminea. Nin que que lles apetecese telo.
ResponderEliminarEste comentario ha sido eliminado por un administrador del blog.
ResponderEliminarCristian, co "P.S.En mi vida é probado un solo cigarrillo" Rico minte, non estou de acordo contigo en que non sexa unha mentira porque tanto se o usa como recurso literario coma se non, segue sendo unha mentira. O problema reside en si é lícito ou non mentir, e utilizar esta para defender unha verdade nunha tribuna de opinión. Para empezar nun libro e perfectamente lícito utilizar ficción-mentira mesturada coa realidade sen ten que coincidir o "eu escritor" co "eu autobiográfico" como fai Cercas no seu primeiro libro: "Soldados de Salamina" http://www.clubcultura.com/clubliteratura/cercas/cercas01.htm ou nestoutro: "Anatomía de un instante" http://www.clubcultura.com/clubliteratura/cercas/cercas01.htm No caso dos libros, para min, liberdade de expresión ante todo,pero nun artigo de opinión...Baixo o meu punto de vista non, simplemente porque así evitas confusións, conflitos e efectos catastróficos nos lectores, xa que pode resultar moi difícil separar a ficción da realidade, e sí, e imprescindible facelo se se trata de periodismo, porque non podes tragarte todo o que os medios de comunicación din se non queres construir o teu coñecemento a partir de mentiras. Dende o meu punto de vista a liberdade de expresión, neste caso que conmove a opinión pública, non pode concebirse en forma absoluta, senón polo contrario de modo responsable, esto é respetando a verdade e autenticidade dos feitos. Non hai dúbida en que Rico e Cercas son expertos na "literatura sobre literatura" pero é preferible que mostren esta cualidad en calquera outro campo que non sexa o periodismo.
ResponderEliminarSalamina, como di Irene a xente que non o conoce pode pensar que o P.S sexa verdade e non acarrearía problemas. O problema ven cando se sabe que o que dixo non é certo, pero él safouse decindo o do recurso literario e decindo que o fixera de maneira que non era él mesmo senón un persoaxe. Pero non é unha mentira é a ocultación da verdade mediante astucia.
ResponderEliminarOutro punto co que non estou dacordo sería, que ese artigo traeu consigo conflitos, se é un artigo de opinión é para que opinen ainda que non sexa de todo certo, porque si se debate tanto sobre este artigo que se faría con algúns medios de comunicación?
No caso hipotético de que Rico non fumase efectivamente non acarreria problemas pero se asi fose non se consideraría mentira. Unha mentira en si é unha ocultación dos feitos (da verdade) polo que coa túa expresión "ocultación da verdade mediante astucia" non eliminas o significado de mentira senon que te refires a unha mentira irónica e astuta pero que ao fin de contas segue sendo unha mentira. Podemos ter cada un de nós a nosa opinión porque unha mentira sempre será subxetiva.
ResponderEliminarCrristián, non cabe dúbida en que nun artigo de opinión hai que opinar pero para que os feitos sexan válidos teñen que ser verdadeiros e a xente indaga e se informa para saber ata que punto o autor di a verdade, e co P.S. o artículo de Rico ao non atenerse sempre á verdade, perde credibilidade, coma tamén pode pasar en calquer outro medio de comunicación.
Eu estou de acordo con Irene en canto ás consecuencias que puido ter para Francisco Rico o P.S. xa que, ó meu parecer, non se debe mesturar literatura con periodismo de opinión. Os ''alter egos'' e ''eu poéticos'' debemos deixalos para as novelas ou os libros de poemas, utilizalos para respaldar unha opinión a cerca dun tema tan polémico e de tanta importancia nestes días pasados, cando estes son falsos, é só unha forma de enganar ó lector, en definitiva, mentirlle. Ó utilizar dito recurso Rico tirou por terra toda a boa elaboración e argumentación do seu discurso en contra da nova lei, restándose de súpeto toda a credibilidade que tiña. Nun principio eu mesma apoiaba o P.S. xa que me parecía unha fantástica táctica para facer que o lector considerase o contido do artigo con máis detenimento ó ver que procedía dunha persoa imparcial nese tema. Tamén é certo que non pensara na importancia da verdade en sentido pragmático, é dicir, que o home vive segundo a súa forma de pensar, segundo o que di e segundo o que promete. Se non dicimos a verdade sobre nos mesmos, quen sabe en que outras cousas tampouco a dicimos.
ResponderEliminarEu estou dacordo en que non se debe mentir, pero reitero que é un articulo de opinión, se non se pode soltar aquí o que un pensa onde se pode facer?. Disme que non se debe mentir nin se debe ocultar a verdade, non? voume salir un pouco do tema, ainda que ten que ver co tema da mentira. Se rico nun artículo de opinión expuxo o que pensaba e ofinal escribeu un P.S. que tendes razón, non é certo pero iso só abriu unha polémica como en moitos artículos de opinión. Ó que iba antes é moito peor que nos minta o noso propio presidente de goberno que Rico neste caso ocultando de forma irónica o seu vicio polo tabaco, con isto quero dicir que ainda que un artículo de opinión é libre de ahí o seu nome, máis grave é o outro asunto.
ResponderEliminarPero estou de acordo en que cada un ten a súa opinión subxetiva dos diferentes temas :)
Aparte de que Rico só escribiu iso e foi logo cando se formou a liorta escrita con diversos autores.
Cristian non se trata de non expresar o que se pense senón de non enganar ó lector.
ResponderEliminarQuero profundizar neste último comentario de Inés Calvo "non se trata de non expresar o que se pensa, senón de non enganar ó lector" xa que me parece moi interesante se o vemos dende un determinado punto de vista. Polo tanto centrareime nos estados da mente respecto da verdade, máis concretamente no erro.
ResponderEliminarUn pode dar a súa opinión e atribuír indebidamente un predicado a un suxeito, é dicir, ter a convicción de que a proposición é verdadeira e sen embargo é falsa ou viceversa, e que non quede na súa mente nin un chisco de dúbida. Atopámonos aquí no ERRO. Sen embargo, dicir algo que non é certo coa intención de enganar é MENTIR. E dende o meu punto de vista, estamos a falar de algo máis grave que o erro. Risco, coa intención que fora, afirmou non haber fumado un so cigarrillo na súa vida, a sabendas de que iso non era certo.
Todos estamos de acordo Cristian Regueiro de que hai diversos grados de mentira, e que teñen polo tanto repercusións diferentes. Pero neste caso, aínda que minta sobre si mesmo, non me parece en absoluto xustificable ese P.S. tan polémico que escribíu, xa que todo o dito anteriormente nese artigo de opinión perde a credibilidade que o lector/a reclama dun periódico.
O P.S é xustificable, e a maneira de xustificalo tena o mesmo escritor do artigo, Rico.
ResponderEliminarCristian Regueiro , na miña opinión o P.S de Rico non se pode xustificar . O caso e que e tanta mentira a de Rico como a de Espada , pois nun artigo de opinión...Como se mide unha mentira? Por tanto , estou en total acordo con "Cadavre exquis"
ResponderEliminarcomo se comenta con pseudonimo????????!!!!!!!
ResponderEliminareu penso que francisco rico non queria crear esta polemica, senon que sendo el un fumador como din que é, meterse de todo no papel e entender os dous bandos creando unha personaxe neutra. o mellor dixen unha burrada, non sei....
ResponderEliminarnon creo que sea unha burrada, pode ser que pensara en ser iso. ;)
ResponderEliminar