O CASO BAULUZ

Ben, o tema que vou a intentar tratar é o caso Bauluz nombrado por Arcadi Espada do que xa todos teredes unha simple idea e do que pretendo dar a miña visión ante tremenda farsa. 

  Javier Bauluz é un fotoperiodista español que é mundialmente recoñecido pola calidade das súas fotografías, como o marcan premios como o Pulitzer. Ademais imparte clases na Universidade Pompeu Fabra de Barcelona e entre os seus traballos está o de vicepresidente dunha ONG e o de director do Taller de Periodismo da Universidade de Oviedo desde 2001 . Mostra unha gran preocupación polo terceiro mundo e manifestao nas súas fotografías e libros entre os que destaca “Ruanda, amor en tiempos de cólera”. Outro aspecto da súa biografía é unha publicación na portada do “New York Times” e diversos medios de España, 

Brasil, Alemania, Australia, Francia, etc coa que gañou o Premio Godó de Fotoperiodismo en 2001.

                                       

  Na fotografía podemos observar unha parella na Praia de Tarifa que semella mostrar unha gran indiferencia sobre o cadáver dunha inmigrante que se atopa a escasos metros deles, o primeiro que pensamos o ver tal atrocidade é que esas persoas non teñen sentimentos. Son mostrados á sociedade como símbolos da <<indiferencia do primeiro ante o terceiro mundo>>, como se aquela persoa atopada na praia non merecese de eles nen sequera unha mirada de compaixón. Gran traballo desde logo facernos caer en tal engano. Analizando con máis detemento a situación atopamos varias posibilidades: A primeira é que a parella de bañistas non se decataran da presencia do cadáver; improbable, estamos a falar dunha persoa que estaba a “escasos metros”, algo asi veríase desde a outra punta da praia. A segunda posibilidade é que a parella si mostrara esa indiferencia como nos retrata Bauluz;  si, pode ser, non podemos descartalo posto que non podemos coñecer a súa personalidade nin saber o que estaban pensando nese momento, pero se temos estas dúas en conta chegamos á terceira posibilidade; os bañistas eran conscientes do que estaba sucedendo e simplemente foron utilizados como títeres, manipulados para defender unha idea.

  Esta é outra fotografía sacada polo mesmo Bauluz “ Vista general sobre la playa” que mostra a realidade do que estaba a pasar ese día, na que podemos ver unha distancia considerable entre a parella e o cadáver . Con palabras de Arcadi Espada no seu artigo publicado na revista Lateral http://issuu.com/verpuerto/docs/vista_general_sobre_la_playa reafirmo a miña posición de que a outra fotografía foi un engano “Si se abre el ángulo y lo que se muestra es contradictorio con el original seleccionado , entonces la foto es falsa”, “El propio Bauluz reconoce que la Guardia Civil trazó un circulo en torno al cadáver y no dejaba que nadie no autorizado lo traspasara”, “El material demuestra que la cercanía entre el cadáver y la pareja es un mero efecto óptico provocado por el fotógrafo”.

  Agora ben, non notades un aspecto deste tema relacionado coa polémica que estamos a tratar? Para min esta fotografía é un caso bastante semellante o discutido P.S de Rico,  defender unha idea propia cunha licencia para fortificala ante a sociedade, para que nos pensemos, si o que di é certo toda a idea en si tamén debe selo, para entendelo mellor, sería como o asunto da lei antitabaco, ó ler a última frase a idea de que a lei antitabaco non é unha boa opción reafirmase. Polo tanto, na fotografía se esa parella mostra tal indiferencia, debe ser certo que esa indiferencia hacia o terceiro mundo existe, é dicir, a idea de Bauluz reafirmase. Pero seguimos co mismo problema, o medio no que estas ideas se están trasmitindo é un medio de comunicación e información, e por tanto, non son lugares nos que teñan cabida licencias nin fotografías manipuladas, o único que pode existir nos medios de comunicación é a realidade, a verdade pura e simple. Aínda así, si podemos denotar unha diferencia entre Rico e Bauluz. Rico minte acerca dun aspecto propio, pero na fotografía quen está debaixo desa sombrilla non é Bauluz senón dúas persoas que non temos  a certeza de que estivesen colaborando co fotógrafo, dúas persoas que saíron nun xornal como imaxe dun primeiro mundo despreciable que non se inmuta nin ante a morte, dúas persoas que de seguro saíron perxudicadas. Por último quería decir que non estou en absoluto desprestixiando os ideais de Bauluz posto que penso que poderia decir que estou de acordo con eles, aínda que é un tema complexo para tratar neste momento, pero non aprobo para nada o descaro e a manipulación co que traballou este caso, enganando á sociedade e recibindo premios por iso.

P.D: Desculpas se o meu comentario é tan subxectivo como o foi a súa fotografía.


Por María Fernández el Novo Blog de Filosofía el 26/04/11 




[[[[[[[COMENTAR]]]]]]]